درآمد واقعی یک راننده اسنپ و تپسی در ماه چقدر است؟ / چرا آمار درآمد رانندگان واقعی نیست؟

در هفته‌های اخیر اسنپ و تپسی با تبلیغات گسترده و پرسر و صدا ادعا کرده‌اند که رانندگان این تاکسی‌های اینترنتی می‌توانند ماهانه بین ۴۱ تا ۶۵ میلیون تومان درآمد داشته باشند. اما بررسی‌های میدانی و گزارش‌های کارشناسی نشان می‌دهد که این ارقام فاصله زیادی با واقعیت روزمره رانندگان دارد.

این آمار تبلیغاتی بیشتر بر پایه درآمد ناخالص ارائه شده و هزینه‌های واقعی زندگی و کار رانندگان در آن لحاظ نشده است. نه اسنپ در گزارش‌هایش به استهلاک خودرو و کمیسیون شرکت اشاره کرده و نه تپسی هزینه‌های بیمه، سوخت و تعمیرات را در نظر گرفته است. به همین دلیل، تصویر ارائه شده از وضعیت مالی رانندگان، بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد تا واقعی.

نکته اول: تفاوت بین درآمد ناخالص و خالص

آنچه در تبلیغات این دو شرکت دیده می‌شود، درآمد خالص نیست. رانندگان پس از کسر هزینه‌های بالای سوخت، تعمیرات، استهلاک خودرو، بیمه و سهم کمیسیون شرکت، در نهایت رقمی بسیار کمتر دریافت می‌کنند. طبق محاسبات، درآمد واقعی یک راننده اسنپ یا تپسی نه ۴۱ میلیون تومان، بلکه در بهترین حالت حدود ۲۶ میلیون تومان است.

نکته دوم: سهم بالای مسکن و قبوض

طبق آمار مرکز آمار ایران، خانوارها به طور متوسط ۴۳.۷ درصد از درآمدشان را صرف مسکن و قبوض می‌کنند. این یعنی راننده‌ای که ۲۶ میلیون تومان درآمد واقعی دارد، باید نزدیک به ۱۱ میلیون تومان از آن را برای این بخش کنار بگذارد. در تهران، اگر راننده مستأجر باشد، فشار مالی چند برابر می‌شود و بدون درآمد جانبی عملاً امکان ادامه زندگی وجود ندارد.

نکته سوم: هزینه خوراک و دخانیات

به طور میانگین، ۲۳.۶ درصد از درآمد خانوار صرف خوراکی و دخانیات می‌شود. برای راننده‌ای که ماهی ۲۶ میلیون تومان درآمد دارد، این رقم چیزی حدود ۶ میلیون تومان خواهد بود.

نکته چهارم: هزینه‌های جانبی زندگی

باقی درآمد باید خرج پوشاک، درمان، حمل‌ونقل، ارتباطات، تفریح و دیگر هزینه‌های روزمره شود. با این حساب، راننده اسنپ یا تپسی در خوش‌بینانه‌ترین حالت تنها ۹ میلیون تومان برای گذران زندگی ماهانه خود و خانواده‌اش باقی خواهد داشت؛ رقمی که با شرایط اقتصادی امروز چندان قابل اتکا نیست.

به این ترتیب، روشن است که درآمدهای چند ده میلیونی رانندگان که توسط این پلتفرم‌ها تبلیغ می‌شود، نمایی پرزرق‌وبرق از واقعیتی تلخ است؛ واقعیتی که رانندگان در خیابان‌های شلوغ و پر ترافیک هر روز تجربه می‌کنند.